DDR

De eventuele televisiezender begon pas om 18:00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te drukken (die zaten aan het toestel vast). PA bepaalde wat en hoe lang je daar naar keek.



Wij hebben ONS GESNEDEN, BOTTEN GEBROKEN, TANDEN UITGEVALLEN en hier werd niemand voor NAAR DE RECHTER GESLEEPT. Dat waren gewoon "ONGELUKKEN" en soms kreeg je er ook nog een pak slaag voor.



Wij VOCHTEN en SLOEGEN elkaar GROEN en BLAUW, er was GEEN VOLWASSENE die ZICH ER DRUK over maakte, laat staan een LIEVEHEERSBEESTJE op je jas knoopte.



Pedagogisch verantwoord SPEELGOED maakte we ZELF; met STOKKEN sloegen we naar ballen, we bouwden ZEEPKISTEN en merkten onder aan de berg, straat of waar dan ook dat we de REM vergeten waren. We VOETBALDEN op straat, en alleen die GOED was mocht mee doen; wie NIET GOED GENOEG WAS moest maar blijven toekijken en leren omgaan met teleurstellingen.



Op school zaten ook DOMME kinderen. Zij GINGEN en KWAMEN op DE ZELFDE TIJD als wij en KREGEN DE ZELFDE LESSEN. Zij DEDEN soms een klas nog een jaar en daarover waren GEEN DISCUSSIES op OUDERAVONDEN. DE MEESTER HAD ALTIJD GELIJK....



We SMEERDEN onze boterhammen ZELF, met een GROTE MENSEN MES, en als je ze vergeten was kon je op school NIETS KOPEN. Als je de KORST NIET AT, had je een beetje meer honger de rest van de dag.



Wij gingen met de fiets naar school, HELEMAAL ZELF, ook in de WINTER. Als je moeder aan de huisdeur zwaaide was je een WATJE!



Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders HET EENS MET DE POLITIE.



Ze kwamen wel om je te halen, maar NIET OM JE ERUIT TE LULLEN. Onze DADEN hadden CONSEQUENTIES. Dat was duidelijk en je kon je NIET VERSTOPPEN.